سایت ممشی افتتاح شد از این به بعد به آدرس زیر مراجعه کنید:

www.memshi.ir

www.naser-kordesavadkooh.blogfa.com

- سال 1391 بر همه ممشی کردها و ایرانیان عزیز مبارک باد.

-آدرس پست الکترونیکی برای ارسال عکس و مطلب:

majidrabiei777@GMail.com

امروز صبح شنیدم که حاج شیخعلی فوت کرده

ایشون یکی از پیرمردان ممشی محسوب میشدن که زبان طنازی داشتن و همینطور از روابط عمومی قوی برخوردار بودن که کمتر در ممشی دیده میشه . یادمه با اینکه این اواخر نحیف و از درد پا رنج میبردن ولی وقتی باهاش سلام و علیک میکردی و بقول آخوندها مصاحفه ( یا مصاحفه ؟ بی خیال منظورم همون دست دادنه ) میکردی چنان با اون دست های بزرگش فشار میداد دستتو که احساس میکردی با یه جوون وزنه بردار دست دادی .

ایشون هم مطمئنا مثل تمامی اهالی دیگه ممشی خیلی سختی دید و این اواخر هم که دو پسر جوون رو خیلی نابهنگام و جوان از دست داد که کمر این پیرمرد رو شکوند داغ جوون هاش

من هیچوقت نتونستم تسلیت بگم به کسی و اینجا هم عرض می کنم که خدا کنه همسر و فرزندان این پیرمرد با نبودش کنار بیان .

هوا داره گرم میشه

اگه بخوای ممشی رو شبیه چیزی تصور کنی شاید بشه گفت ممشی شبیه یه پیرمرده که خدا سال سن و سال داره و مردم ممشی هم از بدو شکل گرفتن روستا، مثل بچه ها و نوه و نتیجه و نبیره هاش میمونن که بزرگ شدن و رفتن سراغ زندگی هاشون و اندک بچه هاش وفادار موندن بهش و موندن تو روستا و هوا که گرم میشه و دهن این بچه های کوچ کرده تو هوای دم کرده و عرق سوز آور شهرهای مازندران مثل ساری و قائمشهر و یا اونایی که تو شهرهای دیگه مثل تهران نشستن ، صاف شده ، یاد این پیرمرد می افتن و این پیری هم مثل همه پدرها بی خیال این عافیت طلبی بچه هاش میشه و میگه باشه .

شما بیاین و حالتونو بکنین ولی فکر کنین من نفهمیدم

هوا داره گرم شده و نمی تونی تصور کنی وقتی به ممشی نزدیک میشی ، چه هوایی رو تجربه می کنی و همونقدر رطوبت گم و گور میشه و تو اون جاده های پیچ در پیچ بالا میری و میرسی به آسمون .

اصلا هم برات مهم نیست که یهو تو جاده خاکی می افتی که دیفرانسیل خر و اسب رو میاره پایین !! چه برسه به ماشین های فکسنی تولید داخلی کشور رو !!!!

اصلا هم برات مهم نیست که انقلاب شده و قرار بود انقلاب مستضعفین باشه و روستاهای دور افتاده آباد بشه و اولین دلیل آبادی جاده است که هنوزه که هنوزه انگار حکومت ، حکومت ایل و طوایفی هست که یه عده به زبان زور و بیل و کلنگ حرف میزنن!!!

با خودت میگی گور بابای جاده و جاده ساز و مسئول جاده و در حالی که تو ته چاله های خفن و تقریبا مالرو جلو میری و به کچپ میرسی و محل رنگین شده از سقف های جوراجور میاد به آغوشت

بعد نمیشه نشینی تو بالکن خونه ات و یه چایی داغ نخوری و به منظره روبروت زل نزنی . یعنی واقعا نمیشه ها .

بعدش هم کمترین کارت و گردشی که می تونی داشته باشی ، میتونه یه قدم زدن باشه به بالای ممشی و کنار شازدرون و نگاه کردن به ابرهایی که برای تویی که اونجا نشستی مه و برای مردمان پایین دست ابر به شمار میره و تو لذت بی انتهایی میبری و نمی دونی اون پیرمرد چه صفایی می کنه و اصلا هم انتظار نداره که تو برای عمران و آبادی قدمی برداری .